BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS �

ഇനി എന്ത് എന്നറിയാതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇതെഴുതുന്നു,ഒരു വഴി തെളിഞ്ഞു കിട്ടുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കാന്‍

ഉടഞ്ഞ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ ,ഉറഞ്ഞ
യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍
വിഷലിപ്തമാം ലിപികള്‍ ആവേശിച്ച
ഭൂതകാലം...

Sunday, December 27, 2009

ശിവ ഗംഗ ...........



ശിവ ഗംഗ ......തീവ്രമായ മഴ പലതും ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു

പലപ്പോഴും ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇരമ്പിയാര്‍ക്കുന്ന സമുദ്രത്തെ പോലെയാണ് ,വേലിയേറ്റവും ഇറക്കവും ഉണ്ടാകാം ,സമുദ്രം ശാന്തമല്ല ,മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ അപാരമായ നിഗൂഡതകള്‍ പോലെ അവയും പലതും മറച്ചു പിടിക്കുന്നു.പലതും പറഞ്ഞു കാടു കയറണ്ടാ,പിറകിലേയ്ക്ക് ശര വേഗത്തില്‍ പായുന്ന മരങ്ങളെയും അല്പാല്പമായി കാഴ്ചയെ മറച്ചു മാഞ്ഞു പോകുന്ന പര്‍വ്വതങ്ങളെയും മൊട്ട കുന്നുകളെയും നോക്കി തീവണ്ടിയുടെ ജനലരികില്‍ ഇരുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളില്‍ മനസ്സ് കെട്ടഴിഞ്ഞ ഒരു യാഗാശ്വമായി പായാന്‍ തുടങ്ങി.പല യാത്രകളും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കൌതുകത്തിന്റെ അര്‍ഥം തേടിയായിരുന്നു ,മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ സമകാലീന ഓര്‍മകളില്‍ പലതിലും അവളുണ്ടാകും ,അവ അവളെ പോലെ ക്ഷണ നേരത്തില്‍ മായുകയും ചെയ്യും ,ഒടുവില്‍ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചയിരുന്നു യാത്ര.എല്ലാം തുറന്നു പറയണം ''അത്മാവിലാളുന്നോരഗ്നിയാണോമനേ
അനുരാഗം'' എന്ന് ആരോ പാടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ ,നെഞ്ച് ഇടിക്കുന്നത് പടക്കം പൊട്ടുന്നത് പോലെയാണ് ആ നേരങ്ങളില്‍ ,സഹായത്തിനു ചില കൂട്ടുകാരും ,പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ലാലേട്ടന്‍ അഭിനയിച്ച ''അഗ്നിദേവന്‍ '' സിനിമയിലെ 'നിലാവിന്‍റെ നീല ഭസ്മ കുറി അണിഞ്ഞവളെ' എന്ന ഗാനം ,വളരെ വിശദമായ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ യുദ്ധ തന്ത്ര ഒരുക്കും പോലെയുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ ,എല്ലാം പിഴച്ചു ,വിധി ജനിച്ച മണ്ണില്‍ പ്രതി നായക വേഷം പൂണ്ടു കാത്തിരുന്നത് ആട്ട കലാശമാടുന്ന കത്തി വേഷത്തില്‍ ,വിധി അങ്ങനെയാണ് കഥകളിയും കുച്ചിപുടിയും ഭരത നാട്യവും കളിക്കും ,[തുടരും] 
  
വിനോദ് ഗാംഗുലി,അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ അയാള്‍ പുഴ കടന്നു മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ നടന്നടുക്കുകയായിരുന്നു, രാവിന്റെ കനത്ത ഏകാന്തതകളില്‍, നഷ്ട പ്രണയം,മേലങ്കിയായി അണിയിച്ച  നിരാശ ബാധിച്ച മനസ്സ് ,ലഹരി തേടി ചൂട് ചാരായം മണക്കുന്ന കരിമ്പിന്‍ തോട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ശരീരത്തെ മുന്നോട്ടു നയിച്ച കാലം ,ഒരു പൂര്‍വ കാല സുഹൃത്തിനെ കണ്ട സന്തോഷമായിരുന്നില്ല മനസ്സില്‍ ,അസ്വസ്ഥത,ഭ്രാന്തമായ അസ്വസ്ഥത ,ചീറിയടിക്കുന്ന കാറ്റില്‍ ശ്വസിച്ചത് കരിമ്പിന്‍ പൂക്കളുടെ മണമല്ല,ആരുടെയോ ശവത്തിന്റെ തലയ്ക്കല്‍ പുകയുന്ന കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ ഗന്ധം.വിനോദ് ഗാംഗുലിയെ നിങ്ങള്‍ അറിയില്ല എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമെങ്കിലും.എട്ടു കണ്ടത്തിലെ ചെളിയില്‍ ഐ പി എല്‍ കളിക്കുന്ന പീക്കിരി പിള്ളേര്‍ ഒരു ദശകത്തിനു മുന്‍പ് മെലിഞ്ഞു നീണ്ട ഒരു പതിനെട്ടു കാരന് ചാര്‍ത്തി കൊടുത്ത പേരാണ് ഗാംഗുലി,ഒരു പക്ഷെ എന്‍റെ അസൂയ ആയിരിക്കും ഇതെന്നെ കൊണ്ട് പറയിച്ചത് ,പക്ഷെ പഴയതെല്ലാം വെറും ഓര്‍മ്മ ,ഇന്നയാള്‍ അകെ മാറിയിരിക്കുന്നു,കാണാന്‍ പാടില്ലാത്ത പല സാഹചര്യങ്ങളിലും ഞാനയാളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ,നല്ല മഴക്കാരുള്ള മാനം,മിന്നല്‍ പിണറുകള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ നടുക്കുന്നുണ്ട്,അയാള്‍ എന്തിനു വന്നുവെന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു നടക്കുകയാണ് ,മനസ്സില്‍ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ പുല്‍നാമ്പ് വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ,ഇല്ല വിധി എല്ലാം കവര്ന്നെടുക്കില്ല എന്നില്‍ നിന്നും ,നഷ്ട മുദ്രയുടെ തിരു ശേഷിപ്പുകള്‍ വീണ്ടും മനസിലേയ്ക്ക് ശാന്തി മന്ത്ര ജപ വിന്യാസത്തോടെ ആവാഹിക്കപ്പെടുകയാണ് ,ഒരു കറുത്ത കാട്ടു പട്ടി മുരള്‍ച്ചയോടെ എനിക്ക് വഴി കാട്ടിയെന്നവണ്ണം മുന്നില്‍ നടക്കുന്നു ,അവന്റെ പിറകെ നടന്നാല്‍ ഈറക്കടവ്  കടക്കാം,അവിടെ നിന്നും കടപുഴകിയ മഹാഗണി കടന്നു വീണ്ടും ഞാന്‍ തനിയെ വീട്ടിലേക്ക്[തുടരും]

തീവ്രമായ മഴ പലതും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു, ആദ്യ  താരത്തിന്റെ പേര് ആണ് അവള്‍ക്ക്,''ആദ്യ താരമായ് ആദ്യാനുരാഗമായ്''അവള്‍,ഒരു വാര്‍ഷികാഘോഷ വേദിയില്‍ അവള്‍ കവിത പാടുന്നത് കേട്ടു,''ശാലിനി'' പ്രണയിനിയുടെ സ്വയം സമര്‍പ്പണത്തിന്റെയും രാഗ ഹര്ഷങ്ങളുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട കവിത,ഒടുവില്‍ പ്രണയാഭ്യര്‍ത്ഥന അവള്‍ നിരസിച്ചപ്പോള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെ നിരസിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്ന ഈ അവസരത്തിലും മനസ്സില്‍ വരുന്നത് ഒരു കവിതയാണ് ,കവി ഉദ്ദേശിച്ച സന്ദര്ഭമേ അല്ല ഇതെങ്കിലും
''നൊമ്പരമുടച്ചമിഴിയോടെനീയെന്തിനോ
സ്തംഭിച്ചു നില്‍ക്കുന്നുവല്ലോ..
കമ്പിതഹൃദന്തമവ്യക്തമായോര്‍ക്കുന്ന 
മുന്‍ പരിചയങ്ങളാണല്ലേ..?
അരച! നിന്നോര്‍മ്മയിലൊരശ്രുകണമുണ്ടോ?
അതിനുള്ളിലൊരു പുഷ്പനൃത്തകഥയുണ്ടോ..?''
പ്രതി നായകന്‍ ഒരു ബിംബമാണ്,എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് അവനാണ് ,അവന്‍ ഒരു കലാകാരനാണ് നാട്യ ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവന്‍  പലര്‍ക്കും അവന്‍ നായകനായിരിക്കും,ദേഷ്യവും സങ്കടവും മനസിനെ ഉണര്‍ത്തുന്നു ,അവന്‍ ആരായാലെന്ത് ,ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് കുണ്ടലിനിയില്‍  സഹസ്രാര പത്മം ഒന്നും വിരിയിക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ ‍,ഞാന്‍ നൃത്തം പഠിച്ചിട്ടില്ല,സംഗീതവും പക്ഷെ എന്ന് വെച്ച എനിക്കൊരു പെണ്ണിനെ  സ്നേഹിച്ചു കൂടെ,അതെ നിമിഷം ആത്മ വിശ്വാസം തകര്ന്നടിയുകയാണ്,പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് എങ്ങോട്ടും ചായാം അതവളുടെ അല്ല അവളുടെ പ്രായത്തിന്റെ കുഴപ്പമാണ്,ഒരുമിച്ചു പഠിക്കുന്നവര്‍ സുഹൃത്തുകള്‍ അത്ര മാത്രമേ ഉള്ളു എങ്കില്‍,അങ്ങനെ സമാധാനിച്ചു കിടക്കുമ്പോള്‍ കരിമ്പിന്‍ കാടിന്റെ മറവു പറ്റി നീങ്ങുന്ന വിനോദ് ഗാംഗുലിയെ പറ്റിയുള്ള ഓര്‍മ്മ വീണ്ടും എന്റെ ഉറക്കം കവര്‍ന്നു തുടങ്ങി .ഒരു ചാക്കാലയുടെ ഓര്‍മ്മയാണ് അയാള്‍ എനിക്ക് ,അച്ഛന്‍ കോവിലാറിന്റെ ചുഴികള്‍ അവനെക്കാള്‍ നന്നായി എനിക്കറിയാം,അതെനിക്കറിയാം എന്ന് അവനും അറിയാം,വലം കൈയില്‍ ജപിച്ചു കെട്ടിയ കറുത്ത ചരട് അറുവലകളില്‍ നിന്നും അവനെ കാക്കുമെന്നവന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു ,ചാത്തന്‍മാരാണ് ചുറ്റിലും,ചില്ലുടക്കുന്ന ചാത്തനേറുകള്‍ വരും,ആളെ നോക്കി സമയം കളയണ്ട എല്ലാം ഒരു മായയാണെന്ന് കരുതുക ,ഒരു കാര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ കാരണവും കാണും,മഴ കനക്കുകയാണ് കണ്ണുകള്‍ പതിയെ അടയുന്നു ,സ്വപ്നങ്ങളില്‍ അവള്‍ മാത്രം പൊന്നിന്‍ കൊടിമര മുകളില്‍ ശബളിത സന്ന്വോജ്വലമൊരു കൊടിപാറും പോലെ[തുടരും]

Wednesday, December 2, 2009

നിയോഗം


തമാസ നദിയുടെ തീരത്ത്
വന്യ വനാന്തര പുളിനത്
യന്ഞ പുകപരത്തും പര്‍ണ്ണ-
ശാല പേരോ കണ്വാശ്രമം
യാഗ മന്ത്ര ആലാപത്താല്‍ വിലാസ-
മായ ഗാന ജപത്താല്‍
സനാതന നന്മ പുലരും അവിടെ-
യൊരിക്കല്‍ ഉയര്‍ന്നു രോദന ശബ്ദം
മഹാ മുനിവര്യന്‍ പാഞ്ഞു നദീ-
തീരത്തേയ്ക്ക് എന്തെന്നറിയാന്‍
അരയന്നങ്ങള്‍ കൂട്ടം കുടുന്നുണ്ടവിടെ-
അതാ ഒരു ചോരകുഞ്ഞ്
കുഞ്ഞുച്ചതില്‍ കരയുന്നുണ്ടാ-
കരച്ചില്‍ ചിരിയാക്കീടന്‍
പടുപെടുന്നുണ്ടായിരമായിരം
കിളികലെയവിടെ കാണാം
കണ്വ മഹര്‍ഷി കൈകളിലേന്തി -
യവളൊരു മരതക രത്നമത്രേ
ശകുന്തങ്ങള്‍ പരിച്ചരിക്കയലോതീ
നാമം "ശകുന്തള" കുഞ്ഞിന്‍ കാതില്‍.
[സമര്‍പ്പണം :കാളിദാസന് ]
poem by,Baiju R Nair

നിരോധിതം ഈ അശ്വ മേധം

അന്ത്യ വേളയില്‍ അമൃത ധാരയായ്
പിറന്നു വീണോരിതിഹാസം
ആനന്ത മഠത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നൊരു ഘോഷം
പാവനമാമാ നവയുഗ ഗീതം
സ്വാമി സത്യാനന്തന്‍ വസിക്കുന്നിടം
സത്യം വജ്ര ശോഭ പരത്തുന്നിടം
സ്വതന്ത്ര ഭാരതം ഉദാത്ത ലക്‌ഷ്യം
ഗീതാ രഹസ്യം സന്ദേശ മാര്‍ഗം
ആശ്രമ കഥയില്‍ ചാറ്റര്‍ജി ,
പാടീ വന്ദേ മാതരം
ഭാരത വീര്യമതേറ്റു പാടി,
ബോലോ വന്ദേ മാതരം.
മൃത കണ്ഠത്തില്‍ മൃത സഞ്ജീവിനി ,
വന്ദേ ഭാരത മാതരം.
മാമുനി വിതച്ച വിശുദ്ധ ബീജം,
പാരിലോരുജ്ജ്വല ഗര്‍ജന നാദം.
സുര്യനസ്തമിക്കാ സാമ്രാജ്യത്തിനെ-
തിരെ തൊടുത്ത ബ്രഹ്മാസ്ത്രം .
ഭാരതീയന്‍റെ സ്വത്വ ബോധം ,
നിരോധിതമാമാ രണഭേരി.
കെട്ടഴിച്ച യാഗാശ്വം ,
ബോലോ വന്ദേ മാതരം .
a poem by Baiju R Nair
[സമര്‍പ്പണം :-വന്ദേ മാതരം 1896ല്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ അന്ഗീകരിചെന്കിലും അത് കാണുവാന്‍ നില്‍ക്കാതെ രണ്ടു വര്ഷം മുന്‍പ് തന്നെ മണ്മറഞ്ഞ ബങ്കിം ചന്ദ്ര ചാറ്റര്‍ജി യ്ക്ക്.''ചിലര്‍ ഫത് വാ ഇറക്കി നിരോധിച്ചത് അങ്ങ് അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ അങ്ങെത്ര ഭാഗ്യവാന്‍ .ശതകോടിയുണ്ട് കൂടെ ,അല്ലെങ്കിലും ഓലപാമ്പിനെ കണ്ടു പേടിച്ചിട്ടില്ല ചാറ്റര്‍ജി .ഇനിയും ഇടി നാദമായി മുഴങ്ങും ''വന്ദേ മാതരം '']

''ജാതക ദോഷം''

ഉടഞ്ഞ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ ,ഉറഞ്ഞ
യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍
വിഷലിപ്തമാം ലിപികള്‍ ആവേശിച്ച
ഭൂതകാലം
ശരീരത്തില്‍ കൊളുത്തുകള്‍ കൊരുക്കും
ഗരുഡന്‍ തൂക്കം
ചീന്തും ചോരയില്‍ അഭിക്ഷിപ്തമാം
യൌവന കാല്പനികത
ചുടലയില്‍ തലയോട്ടി ചിതറുന്ന
ഉപമകള്‍
ചാവ് മണം തേടുന്ന
നിശാ നടനങ്ങള്‍
നിന്ദ, നിശ്വാസം പൊഴിക്കും
രക്ത ബന്ധങ്ങള്‍
കല്‍ക്കണ്ട പാടങ്ങളിന്നെന്‍ പ്രതീക്ഷ
ഇന്നലകളെ പോല്‍
[a poem by,BAIJU R NAIR.]

ഇതീ മണ്ണിന്‍ ജാതകം



ഭരതാ കൈയെല്‍ക്കുക നീ-
ഈ രാമരാജ്യം
നിന്നമ്മഹൃദയം
മുറിച്ചേകിയ
രാമനില്ലാ രാമരാജ്യം
ഇന്നുമാകഥകള്‍ പാടുന്നു
തുഞ്ചന്‍ പറമ്പിലെ
പഴയ നാടന്‍ ചെങ്കല്‍ ചുവരുകള്‍,
വീരേതിഹാസങ്ങള്‍,
ശാസനങ്ങള്‍ക്ക്
കീഴ്പെടും ഉറവകളില്‍
തെളിയുന്നു നീ നിന്‍
സോദര സ്നേഹത്താല്‍
മെതിയടി പൂജിച്ച,
രാജസൂയ യന്ജങ്ങള്‍
സൂര്യ ശോഭ വിതറിയ,
അശ്വ മേദങ്ങള്‍ ഉയിരില്‍
തീ വാരി നിറച്ച,
മരതക രത്നങ്ങള്‍
പുളകം പൊഴിക്കുന്ന,
അയോധ്യതന്‍ രാജസിംഹാസനം
മുഴങ്ങുന്നു ആ കിളി തന്‍
കൊന്ചല് ഇന്നീ മണ്ണിലെ
വഴി മാറിയോഴുകും
പുഴതന്‍ തീരങ്ങളില്‍ ,
കറുപ്പിന്‍ ലഹരികള്‍ പുകയുന്ന
നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളില്‍,
കര്‍ക്കടകം പേമാരി പൊഴിക്കും
പുലര്‍ വേളകളില്‍ ,
മണ്ണിന്‍ താപമടക്കും നാടന്‍
വഴിയമ്പലങ്ങളില്‍ ,
ജീവാത്മാവുപേക്ഷിച്ച ശരീരമവ-
ശേക്ഷിക്കുന്ന ഉമ്മറത്തിണ്ണയില്‍ ,
ബാബറി മസ്ജിദ് മണ്ണടിഞ്ഞ
കരിദിന അനുസ്മരണങ്ങളില്‍,
ഭരതാ നീ ഓര്‍ക്കുക ഇതേട്ടന്‍
നിനക്കേകിയ രാമരാജ്യം
ഇതുനിന്നമ്മ നിനക്കേകിയ
വെറും ഭിക്ഷയല്ല-
പരി പാവനമാമൊരു
കല്പനതന്‍ നിമിത്തം.
അയോധ്യതന്‍ സാരഥ്യം
ഭരതനൊരു മുള്‍
കിരീടമായിരുന്നെങ്കിലും
തപസ്വി തന്‍ ഹൃസ്വ-
ജീവിതമേ തപോ മയം.
ആര്‍ഷ യോഗി ജന്മങ്ങള്‍
ചരിത്രമായതും ,കാലം
മണ്ണില്‍ ഇരുട്ടായി പരന്നതും,
കാളകുടം കലര്‍ന്ന് അഴലാഴി
കറുത്തതും,ധര്‍മ യുദ്ധങ്ങളില്‍
തീ മഴ പെയ്തതും,
അന്ധകാരം വെള്ളി വെളിച്ചത്തെ
വിഴുങ്ങിയതും,
ഒരു ചിലങ്ക തന്‍
ചിന്ച്ചില്ല നാധമായ്
കാലന്‍ ഇവിടെ വിഹരിച്ചതും
അഗ്നി പുഷ്പങ്ങളില്‍
പുഴുക്കള്‍ വിടര്‍ന്നതും
ഒരു പുഴുക്കുത്തായി
സത്യത്തിന്‍,വിരി മാറു-
തുളച്ചതും ഏതോ നിയോഗം.
കാലചക്രത്തിന്‍ കറക്കതിലിനിയൊരു-
നവ സൂര്യോധയമുണ്ടോ
മാതൃ ഹൃദയങ്ങള്‍ നുറുങ്ങാ-
തിനിയിവിടെ അസ്തമയങ്ങളുണ്ടോ.
[a poem by,Baiju R Nair]
സമര്‍പ്പണം:ഈശ്വരന്